Korzystając z ambitnych prognoz (20-30 węzłów w szkwałach) wybraliśmy się z Władziem popływać na Wolin. Nie spodziewaliśmy się żadnych niespodzianek, ale już jadąc samochodem uwagę naszą przykłuła dziwnie biała woda… Drugie zdziwienie spowodowane było trudnością z otwarciem drzwi kampera (przecież to prawie nowy samochód, a już drzwi ciężko chodzą - dziwne…). Po wyjściu z auta okazało się dlaczego drzwi tak się zamuliły - Władziu zaparkował przodem auta do wiatru, a że wiało jak cholera, to i drzwi nie chciały się otworzyć.

Na miejscu spotkaliśmy Mirona z ekipą i to właśnie na ich latawcu (maxymalnie zdepowerowany Slinghsot Rev 7m2) pływał Władziu. Poniżej parę fotek z wyjazdu, na zdjęciach “pływających”: Władziu i Miron.

Tytułowe 47 węzłów przyszło do nas dość niespodziewanie wraz z gradową chmurą. Skończyło się na użyciu systemów bezpieczeństwa w dwóch przypadkach i awaryjnym wyjściu z wody. Na szczęście nikomu nic się nie stało…

Ps. Gościnnie, na zdjęciu prawie że portretowym, w czapce  - nasz kolega Stefan, który niejednokrotnie pomagał nam wyciągnąć naszego zakopanego kampera ze spotu - chwała mu za to

[View with PicLens]

Popływali, poskakali i co chyba najważniejsze - zdjęcia porobili.  Za fotki wziął się jak zwykle Cinek, nowością było natomiast użycie zestawu Nikon D300 + ultraszeroki kąt (Sigma 10-20) +obudowa podwodna do aparatu. To był strzał w dziesiątkę. Z 15 minut wyginania się przed obiektywem wyszło nam kilka fajnych fotek  i odmrożone jajka Cinka

[View with PicLens]

Najlepsze jednak jest to, że jutro z rana, zamiast ze święconką - pojedziemy z latawcami znów w to samo miejsce

Chwila nieuwagi i latawiec wylądowany :)                                                                                 fot. Andrzej Adamek

Na szczęście skończyło się tylko małym rozdarciem.

Okolicznym kiteraiderom oraz powracającym na wiosnę bocianom  polecamy wysięgnik z Pustkowa

I bardzo dobrze! Bo było cudnie, temperatura aż tak mocno nie przeszkadzała, ubrani w 2 pianki (Ja i Władziu suche pianki, Cinek dwie normalne - on się urodził u eskimosów pod Iglo, bo w Iglo było mu za ciepło). Wiało z początku koło 13-15 węzłów, więc wzieliśmy wszyscy duże latawce, z którymi później jak było w porywach ponad 20 węzłów mieliśmy lekkie problemy (Ja i Cinek, Władziu nigdy nie ma za dużo mocy w latawcu, nawet jak ma…).Tak jak wcześniej zaznaczyłem - było cudnie, fajne uczucie gdy po kilku tygodniach bez pływania, nagle uda się wyjechać na pływanie, do tego w ekstremalnych warunkach pogodowych. Gdy zamiast rzęsistego deszczu, co zdarza nam się dość często - pada śnieg! Niezapomniane przeżycie - bedziemy próbować jeszcze. Poniżej parę fotek z wyjazdu, jak Cinek będzie miał chwilę, to i pewnie jakiś filmik złoży: